Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit september, 2015 weergeven

Priscilla and the Geoffrey Donaldson institute

Onlangs bezocht ik met enkele filmvrienden het Geoffrey Donaldson instituut. Een eigenzinnig filminstituut ter bevordering van filmproductie, filmvertoning en filmcultuur gesticht door de charismatische filmhistoricus Egbert Barten.

‘Een jongensdroom die uitkomt,’ zei hij me nog. Een filmliefhebber en verzamelaar die alle mogelijke - in hoofdzaak Nederlandstalige - filmtijdschriften, filmboeken en natuurlijk films op pellicule redt van de ondergang en tijd en geld besteedt aan filmhistorisch onderzoek en publicaties. Dit in zijn aan Geoffrey Neville Donaldson- zelf een befaamd filmhistoricus- opgedragen pand met aan de straatkant een expositieruimte. Aansluitend op de nieuwe Star Wars film die op 17 december in wereldpremière gaat in London vind je hier, in Noord–Scharwoude, nu ook een Star Wars expositie. Het meest onder de indruk was ik natuurlijk van de verzameling aan boeken en tijdschriften die de bibliotheekruimte herbergt. Daarna de kelder, waar een verzameling aan films ligt o…

Details en het grote geheel

Films en van die rare dingen

Alles nagekeken. Deze voormiddag legde ik de hand aan de laatste correcties van deze Dalca versie. Hier en daar plaatste ik nog enkele opmerkingen, die zijn nog voor Johan om na te kijken. Dan mag het naar de uitgever. In de namiddag werkten we verder aan de beatsheat voor Jasper en verzonnen we tegelijk een nieuw einde.
’s Avonds zagen we The Selfish Giant, een sociaal realistisch drama in een ijzersterke regie van Clio Barnard, een verhaal geïnspireerd door het sprookje van Oscar Wilde, nu in een heel hedendaags jasje. Sterk, nauwelijks  muziek, wel heel subtiel een ‘sound’ die doet denken aan het geluid van hoogspanningskabels, passend bij de film. Over vriendschap, armoede en kinderen die te snel volwassen moeten worden. Knap gespeeld ook door de jongens, verbazend natuurlijk, intens en energiek waarna het je met een ijselijke stilte achterlaat.
Daarna nog een independent film A Little Closereen film waar alles letterlijk zeer dichtbij gefilmd
is en waar de maker echt ontzettend l…

Film en therapie

Dag 2
Vroeg opgestaan om nog te kunnen werken vlak voor het etentje deze middag met Iq en vrienden.
Ondertussen ook een mail gehad van een filmstudente die op m’n portfoliosite las over mijn ervaringen in het werken met mensen met een depressie en het maken van een kortfilm. Ze wil de film eens zien en eventueel zelf een docu maken over film en het al dan niet therapeutische effect. Een mooi idee.

Wat film maken betreft kan ik alvast bevestigen dat het therapeutisch werkt (zoals ik het althans ervaren heb), dit zowel voor de makerals voor de medewerker/speler. De mate waarin blijft erg persoonlijk, voor de één zal het helender werken dan voor de ander. Natuurlijk hangt het ook af van de manier waarop je als regisseur werkt met de mensen en de professionele omkadering. In mijn geval was het opzet om samen met deze mensen in behandeling voor een depressie een korte film te maken over het thema en dit onder begeleiding van een therapeutisch centrum met zijn coaches.
De ervaring dewelke …