Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

De Grote Ge(k)te

Ondertussen werk ik al een vijftal zomers mee aan de Grote Ge(k)te. Hoewel zomers, de voorbereidingen starten in het voorjaar, de repetities in de lente en de generale repetitie, workshops in de scholen en de uitvoering op de dag zelf vinden plaats in september. Er is telkens één groot repetitieweekend en dat is ‘s zomers. Dit weekend hadden we nog eens zo’n bijeenkomst. Wat is de Grote Ge(k)te?
Dat is een natuurevenement georganiseerd door de Provincie Vlaams Brabant (milieudienst), Natuurpunt, Regionaal Landschap en de gemeenten van Linter en omgeving. Een natuureducatieve onderneming waarin mens en natuur met elkaar versterkt worden. Een mooi initiatief. Zo ontstonden er al een wandelparkoers, bosspeeltuigen en knap geïllustreerde pancarten met raadselgedichten en informatie over de natuurrijke omgeving. Een gebied waar we zorg moeten voor dragen samen met onze “koesterburen”, zoals hier in Linter, met de kamsalamander, de eikelmuis en de boerenzwaluw. Meer info vind je ook op deze l…
Recente posts

Ik ben geen konijn.

Wat nu met dat eten?"Ik ben geen konijn." Dat is inderdaad wat mijn vader altijd zei als er teveel groenten op tafel kwamen. Dat komt nog vanuit een andere generatie. Bewust eet ik anders nu, al is het maar om die voetafdruk te verkleinen. Maar het wordt me de laatste tijd niet gemakkelijk gemaakt. Ik eet tegenwoordig erg veel salade. Toch een konijn? Waarom?

Bezoek aan Claus

Via creatief schrijven vzw schreef ik me in voor een workshop, “(her)ontmoeting met de poëzie vanHugo Claus”. De dichter die ons zou begeleiden, Peter Holvoet-Hanssen, gaf forfait. In zijn plaats kwam een lerarenopleider Nederlands, Bert Cruysweegs. Bert ving dit als heel een bekwame begeleider op.

Poëzie is een manier van leven.We onderzochten gedichten van Claus en gingen vervolgens via enkele schrijfopdrachten aan de slag. Telkens pikte hij er een gedicht uit dat ons moest helpen om ook eens volgens thema of stijl van Claus te schrijven, al was het maar dat je een versregel uit zijn poëzie gebruik in je eigen creatie.
Vervolgens gaf hij feedback, feedback waar ik nu eens echt iets aan had. Niet van mooi, of wat bedoel je daarmee? Maar eerder technisch, bijvoorbeeld hoe een enjambement je ritme en je klemtoon in je gedicht kan versterken en hoe een oxymoron (niet logische tegenstelling) voor een interessante versregels kan zorgen.
Natuurlijk had ik ook graag deze inkijk eens gehad s…

Je Taboe

Over zeven nachten zonder

Zeven nachten werden zeven jaren of toch zoiets. De tijd gaat snel en elke gedachte die je onderzoekt en elke zin die je uitpuurt telt mee, het maakt de tijd vol en voor je het weet zijn je verhalen gegroeid en nemen zij hopelijk een stukje van je mee zodat je zelf lichter wordt.
Nu, de vier staat al vooraan op mijn telraam, maak ik mijn solodebuut als schrijver. Wilde ik het eerder? Neen, niet echt. Als dichter had ik ze al gemaakt, als co-scenarist en co-schrijver ook. Maar nu was het tijd om iets meer van mezelf te laten zien. En dat doe je pas als je er klaar voor bent. Of niet. Dat is de sprong die je dan waagt, met alle fouten die er nog aan kleven. Uiteindelijk moet je er zelf ook door leren. Met deze “Zeven nachten zonder”, ingeleid door een proloog en omwikkeld met een epiloog, laat ik de lezer kennismaken met zeven personages op zoek naar… de liefde of?
Trots
Ja, het maakt me trots dit boekje te zien liggen zo tussen Jeroen Meus en andere kookgoden in de lokale krantenwinkel. …

Over eenvoud

Drukte

    Still uit The Passion of Joan of Arc (Carl Dryer 1928)

Steeds zijn er nieuwe ToDo's, nieuwe uitdagingen en veranderingen, omdat het moet, omdat het beter zou zijn, omdat het beter is? Misschien. Er is al zeker minder ademruimte. Het evenwicht, dat blijven dansen op het touw van alle dag, van alle verwachtingen, alle mogelijke lijstjes en af te vinken prestaties, dat kan ook breken, want hoe rekbaar kan je zijn?
Soms wou ik dat het touw er gewoon niet was, dat je kon dansen op één groot platform zonder angst te hebben om er af te vallen. Gewoon dansen met open hart zonder de voortdurende druk van jezelf te moeten bewijzen: omdat we allemaal toch zo bijzonder zijn en dit moeten kunnen tonen, elke dag opnieuw. Zo voel ik het toch al lange tijd aan. Nu lijkt daar verandering in te komen, word ik volwassener, zou dat echt kunnen?
Onrust? Waarom dan toch die onrust? Omdat je ergens geleerd hebt dat dit zo hoort en je je tegelijk moet aanpassen aan, jezelf plooien (een …

Over keuzes maken

To be or not?
To be, or not to be: that is the question:
Whether ’tis nobler in the mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune,
Or to take arms against a sea of troubles,
And by opposing end them?

Hamlet was een mooie tragische figuur. Wat was zijn tragiek? Geen keuze kunnen maken en als hij het dan maakte was het te laat. Hamlet was nog een kind.
Op wereldniveau ofkleinschalig niveau, we worden elke dag geconfronteerd met keuzes. Keuzes die we meer of minder in de hand hebben. En of we willen of niet, we zullen er moeten maken. Net zoals een jongere terug naar school gaat en heeft moeten kiezen voor een richting, jij als volwassene een nieuwe wending ambieert in je professionele leven of je tot slot op persoonlijk vlak hunkert naar verandering. Ik ben geen filosoof noch een psycholoog, toch wil ik er hier even iets over kwijt.
Keuzes maken, maakt je volwassen. Niet in die zin dat je het kind in je verloochent. Door keuzes te maken leer je het kind in je wat moed en krac…