Doorgaan naar hoofdcontent

Twijfel mag



Dag 3
Epiloog nalezen, corrigeren en dan van het begin van ons verhaal terug alles nalezen, 208 Word bladzijden en 5783 woorden lang. Niet te lang want zelfs na vele malen herlezen neemt het me mee en is het verrassend om te lezen waar wie nog enige veranderingen aanbracht, hoe dit al dan niet samenvalt en hoe een nieuwe ingeving je verhaal weer een extra boost geeft.
Een geruststelling is het te merken dat ik even de tijd vergeet en iedere scène je toch weer meeneemt in het verhaal van Maikel en Joanna, dan zit het wel goed. Als je te lang aarzelt of twijfelt bij een fragment weet je dat er nog iets ontbreekt en er nog ergens aan gewerkt moet worden. In dit geval is twijfel een goede waardemeter en helpt het je verder te denken en oplossingen te zoeken tot je aanvoelt dat je het los kan laten. Zo zet je stap voor stap verder tot het verhaal af is.

In de late namiddag nog eens de beatsheet van ons filmscript "Jasper" overlopen ter voorbereiding van de meeting met onze producente, zij die al van in’t begin achter ons project stond. Een leuke en smakelijke meeting in de mooiste Colmar van Brussel.
Uit haar feedback blijkt dat bijkomende research toch nog steeds erg belangrijk is, checken of wat we schreven echt wel aansluit bij de leefwereld van de jongeren in ons filmverhaal. Contact met Wel Jong Niet Hetero zou ons hierbij kunnen verder helpen en mensen die ergens te maken kunnen hebben met de thema's van ons verhaal. Ons laten inspireren door hun verhalen. Ons verhaal staat er, maar het is waar, hoe authentieker hoe beter.

We weten wat ons te doen staat en hebben nog een extra producent of een heel goede productieleider nodig, zodat het echt kan beginnen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Boekenbeursblues

"Eindelijk zit ik er dan, nu met het derde boek uit de Dalca reeks: levensgif"

Het was altijd een droom van me om ooit op de boekenbeurs te mogen signeren. Nu zat ik er met een hele trilogie aan boeken. Samen met Johan, want we schreven de boeken samen. Hoofdstuk om hoofdstuk, corrigerend, discussiërend en evoluerend. Lerend ook van hem en zijn ervaring in het schrijven van jeugdboeken. Met "De demonen van Dalca" als trilogie wilde ik het fantasygenre als metafoor gebruiken om iets te kunnen vertellen over wat veel jongeren nu overkomt en me ergens, in een ver verleden, zelf overkwam. Een mooi schrijfproject.

Toch, blijft er het gevoel bij me dat ik er ook wil zitten met eigen werk in mijn stijl. Dat wordt de volgende schrijfuitdaging. Een solo boek: een verhalenbundel, roman, poëzie, theater… er ligt vanalles in de lade klaar om uitgewerkt te worden. Het is namelijk belangrijk als (aspirant) schrijver om regelmatig ideeën neer te schrijven, gegevens te verzamelen …

Ik ben geen konijn.

Wat nu met dat eten?"Ik ben geen konijn." Dat is inderdaad wat mijn vader altijd zei als er teveel groenten op tafel kwamen. Dat komt nog vanuit een andere generatie. Bewust eet ik anders nu, al is het maar om die voetafdruk te verkleinen. Maar het wordt me de laatste tijd niet gemakkelijk gemaakt. Ik eet tegenwoordig erg veel salade. Toch een konijn? Waarom?

Over zeven nachten zonder

Zeven nachten werden zeven jaren of toch zoiets. De tijd gaat snel en elke gedachte die je onderzoekt en elke zin die je uitpuurt telt mee, het maakt de tijd vol en voor je het weet zijn je verhalen gegroeid en nemen zij hopelijk een stukje van je mee zodat je zelf lichter wordt.
Nu, de vier staat al vooraan op mijn telraam, maak ik mijn solodebuut als schrijver. Wilde ik het eerder? Neen, niet echt. Als dichter had ik ze al gemaakt, als co-scenarist en co-schrijver ook. Maar nu was het tijd om iets meer van mezelf te laten zien. En dat doe je pas als je er klaar voor bent. Of niet. Dat is de sprong die je dan waagt, met alle fouten die er nog aan kleven. Uiteindelijk moet je er zelf ook door leren. Met deze “Zeven nachten zonder”, ingeleid door een proloog en omwikkeld met een epiloog, laat ik de lezer kennismaken met zeven personages op zoek naar… de liefde of?
Trots
Ja, het maakt me trots dit boekje te zien liggen zo tussen Jeroen Meus en andere kookgoden in de lokale krantenwinkel. …

Over de verantwoordelijkheid van de (sociale) media