Schrijfstappen
Het is een bewolkte dag en af en toe klettert de regen naar beneden, alsof de wolken het even allemaal beu zijn. Een dag om te schrijven en niet te veel na te denken over dingen die je toch niet vooruit helpen.
Werken aan
artikels en een plan opstellen voor mijn poëziebundel en roman. Enkele weken geleden zond ik Literatuur Vlaanderen een mail, in verband met de
aanvraag voor een werkbeurs. De allereerste stap in dat proces is natuurlijk je idee en
dat al een beetje lay-outen: Wie is je hoofdpersonage, wat wil je vertellen en binnen welke structuur wil je
het verhaal brengen?
Daarna schrijf je kort een synopsis om tot slot
hoofdstuk per hoofdstuk aan je Magnus Opus (hoop je) te beginnen. Dat eerste
deel heb ik al voor me, zo ver zelfs dat ik het verhaal zal moeten opsplitsen in
drie delen. Delen waarin we het personage volgen in drie fasen
van zijn leven. Tenzij ik het kan bundelen in één groot werk en kies uit een
aantal slices of life, zoals in die Noorse film “The Worst Person in theWorld”.
De stap die ik ga zetten is voor mezelf schrijftijd kopen en dat kan op
drie manieren volgens mij:
1) Het ideale scenario: je hebt geluk en ontvangt een beurs die je toelaat een half jaar tot een jaar aan je werk te werken. Je hebt daarbij de steun van een uitgever. In dat geval moet je wel al wat bewezen hebben en officieel al gepubliceerd zijn bij een erkende uitgeverij.
2) Je hebt een (liefst uitdagende) job waarmee je het kan combineren. Want je hebt echt wel een inkomen nodig. Moeilijkheid is dat je artistiek werk vaak pas aan bod komt tijdens je vakanties en spaarzame vrije momenten.
3) Je hebt een oeverloze discipline en een partner die je volledig vrijlaat. Je combineert het met een parttimejob, want je wil je facturen kunnen blijven betalen, zonder extra’s en zonder studerende kinderen.
Oh ja, er is nog een laatste optie: je erft gigantisch veel, hebt
een mecenas of trouwt met een rijke partner die je schrijfobsessie als een uit de
hand gelopen hobby ziet, maar je er wel in steunt. Je hebt je schrijftijd dus
geërfd. Maar ook dat heeft zijn schaduwkanten.
Voorlopig doe ik het met optie twee en hoop het op termijn met optie één te kunnen combineren. Als ik dan nog in één van mijn volgende stappen een job vind die me uitdaagt in die verhalenwereld en me genoeg energie geeft om ook thuis verder te kunnen werken, ben ik al een heel eind op de goede weg van het schrijversleven zoals ik het wil.
Reacties
Een reactie posten