Ik reis

Ik reis door mijn hoofd, naar verleden, heden, toekomst en terug. Ik schrijf en overleef.

Ondertussen wil ik zodanig sterk worden, dat dit schrijven me zal leiden naar een wereld waarin ik alle landen vrij van zorgen mag bezoeken, waarvan ik leerlingen in mijn klas heb gehad, gaande van Palestina, Afghanistan, Syrië, Venezuela, Oekraïne en vele anderen. Landen die mooi zijn, rijk en vol van cultuur, maar slecht worden/werden geleid of waarvan in grootheidswaanzin badende politici tijdens machtsspelletjes de bevolking (weg)pesten.  

En toch, als ik de leerlingen hun verhalen hoor en zie hoe zij met mij omgaan, kan ik alleen maar aangeven dat deze mensen schoonheid en gastvrijheid ademen, elk binnen hun eigen cultuur. Die autocraten en dictators zullen verdwijnen, het zal ooit stoppen. Misschien naïef, maar als je niet gelooft, zal het ook nooit veranderen. Ja, het lichte zal terugkomen en dan zal ik niet alleen in mijn hoofd reizen, maar ook naar hen, naar het dorp van zij die hun familie missen en noodgedwongen de taal van deze schrijver moeten leren. 

Als het dan eindelijk allemaal kantelt naar een stabiel en menselijk gebeuren, dan zal ik hun taal leren beheersen, een taal die universeel is en gelooft in heling en liefde. 

Ondertussen reis ik door mijn hoofd, naar verleden, heden, toekomst en terug.  
Ik schrijf en overleef.