Doorgaan naar hoofdcontent

Comming of age


Die avond
Tijd om nog een paar films te zien –ook over ouder worden - in het thema van Jasper, comming of age. In navolging van Rumble Fish die ik gisteren nog eens zag, bekeek ik vandaag The Outsiders (eveneens van F.F. Coppola) voor het eerst. Een knap gemaakte film met een net iets te zeemzoet einde. Hoe dan ook een klassiek voorbeeld van een coming of age film.

Wat houdt nu eigenlijk zo’n goed coming of age verhaal in?

Allereerst natuurlijk sterke jeugdige personages (die al dan niet een evolutie doormaken) in een verhaal dat gaat over volwassen worden mooi verpakt door de maker (schrijver, regisseur, ...).
Verder zijn er een aantal typische elementen die steeds terugkomen.

Grote contrasten, grote emoties en thema’s zoals: Vriendschap, seksualiteit, identiteit en wat dieper; het zoeken naar waardering, echtheid en waarheid. Dit binnen een groep of omgeving waar je al dan niet wil of kan bijhoren. Dit alles met broederschap, verraad en vijandschap als inzet (heel hard en rauw vaak).

Vanuit hun belevingswereld is er weinig genuanceerd, wanneer er toch enige zin voor nuance ontstaat is de film vaak op zijn einde, het volwassen worden is dan ingezet. Tot slot natuurlijk het thema jongeren versus ouders, de generatiekloof voor zover die zichtbaar wordt gemaakt.

De ouders verdwijnen vaak op de achtergrond, maar binnen in hun innerlijke wereld woelen ze wel en zorgen voor verwarring. Dat is de kapstok voor de maker om iets te vertellen over die moeilijke en tegelijk zo fascinerende periode van tiener zijn, dit gerugsteund door de wereld van de jongere waarin ze op dat moment leven. Dit zie je dan ook perfect in The Outsiders. Een film die in het rijtje thuishoort zoals die andere klassieker: Stand By Me.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Boekenbeursblues

"Eindelijk zit ik er dan, nu met het derde boek uit de Dalca reeks: levensgif"

Het was altijd een droom van me om ooit op de boekenbeurs te mogen signeren. Nu zat ik er met een hele trilogie aan boeken. Samen met Johan, want we schreven de boeken samen. Hoofdstuk om hoofdstuk, corrigerend, discussiërend en evoluerend. Lerend ook van hem en zijn ervaring in het schrijven van jeugdboeken. Met "De demonen van Dalca" als trilogie wilde ik het fantasygenre als metafoor gebruiken om iets te kunnen vertellen over wat veel jongeren nu overkomt en me ergens, in een ver verleden, zelf overkwam. Een mooi schrijfproject.

Toch, blijft er het gevoel bij me dat ik er ook wil zitten met eigen werk in mijn stijl. Dat wordt de volgende schrijfuitdaging. Een solo boek: een verhalenbundel, roman, poëzie, theater… er ligt vanalles in de lade klaar om uitgewerkt te worden. Het is namelijk belangrijk als (aspirant) schrijver om regelmatig ideeën neer te schrijven, gegevens te verzamelen …

Ik ben geen konijn.

Wat nu met dat eten?"Ik ben geen konijn." Dat is inderdaad wat mijn vader altijd zei als er teveel groenten op tafel kwamen. Dat komt nog vanuit een andere generatie. Bewust eet ik anders nu, al is het maar om die voetafdruk te verkleinen. Maar het wordt me de laatste tijd niet gemakkelijk gemaakt. Ik eet tegenwoordig erg veel salade. Toch een konijn? Waarom?

Over zeven nachten zonder

Zeven nachten werden zeven jaren of toch zoiets. De tijd gaat snel en elke gedachte die je onderzoekt en elke zin die je uitpuurt telt mee, het maakt de tijd vol en voor je het weet zijn je verhalen gegroeid en nemen zij hopelijk een stukje van je mee zodat je zelf lichter wordt.
Nu, de vier staat al vooraan op mijn telraam, maak ik mijn solodebuut als schrijver. Wilde ik het eerder? Neen, niet echt. Als dichter had ik ze al gemaakt, als co-scenarist en co-schrijver ook. Maar nu was het tijd om iets meer van mezelf te laten zien. En dat doe je pas als je er klaar voor bent. Of niet. Dat is de sprong die je dan waagt, met alle fouten die er nog aan kleven. Uiteindelijk moet je er zelf ook door leren. Met deze “Zeven nachten zonder”, ingeleid door een proloog en omwikkeld met een epiloog, laat ik de lezer kennismaken met zeven personages op zoek naar… de liefde of?
Trots
Ja, het maakt me trots dit boekje te zien liggen zo tussen Jeroen Meus en andere kookgoden in de lokale krantenwinkel. …

Over de verantwoordelijkheid van de (sociale) media