Doorgaan naar hoofdcontent

One on one


Dag 5 – one on one’s
Vandaag starten de one on one’s. Waarbij alle groepen op gesprek komen bij de coach en nog persoonlijke, meer gedetailleerde feedback krijgen. Bij ons - we maakten ondertussen in de voormiddag al enkele keuzes - ging het over die keuzes en de details in enkele scènes. Over wat
al dan niet geloofwaardig is. Goed, stevig en klaar voor een nieuwe nog betere versie van Jaspers Vlinders.

Daarna maakten we nog een overzicht voor onszelf over: wie wat al weet wanneer en hoe de personages nu tegenover elkaar staan.
In de late namiddag gingen we naar het befaamde Sacher café en aten we er Sachertörte.
We zochten er ook de route en de metro die Maikel en Joanna afleggen in ons Dalca verhaal. Twee vliegen in één klap; werken aan twee verhalen tegelijk en er nog eens smakelijk van genieten ook, het kan.
De avond sloten we af met het hele team in een Iraans restaurant. Heerlijk anders. We deelden ook cadeaus uit: één voor onze coach (een boek over ‘The Big Lebowski’, zalige film) en één voor Bady die ons van locatie en drank ter plekke voorzag (een graphic novel over Dante’s inferno, waarover ook hun script gaat). Een mooie afscheid van een fijne groep.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Boekenbeursblues

"Eindelijk zit ik er dan, nu met het derde boek uit de Dalca reeks: levensgif"

Het was altijd een droom van me om ooit op de boekenbeurs te mogen signeren. Nu zat ik er met een hele trilogie aan boeken. Samen met Johan, want we schreven de boeken samen. Hoofdstuk om hoofdstuk, corrigerend, discussiërend en evoluerend. Lerend ook van hem en zijn ervaring in het schrijven van jeugdboeken. Met "De demonen van Dalca" als trilogie wilde ik het fantasygenre als metafoor gebruiken om iets te kunnen vertellen over wat veel jongeren nu overkomt en me ergens, in een ver verleden, zelf overkwam. Een mooi schrijfproject.

Toch, blijft er het gevoel bij me dat ik er ook wil zitten met eigen werk in mijn stijl. Dat wordt de volgende schrijfuitdaging. Een solo boek: een verhalenbundel, roman, poëzie, theater… er ligt vanalles in de lade klaar om uitgewerkt te worden. Het is namelijk belangrijk als (aspirant) schrijver om regelmatig ideeën neer te schrijven, gegevens te verzamelen …

Ik ben geen konijn.

Wat nu met dat eten?"Ik ben geen konijn." Dat is inderdaad wat mijn vader altijd zei als er teveel groenten op tafel kwamen. Dat komt nog vanuit een andere generatie. Bewust eet ik anders nu, al is het maar om die voetafdruk te verkleinen. Maar het wordt me de laatste tijd niet gemakkelijk gemaakt. Ik eet tegenwoordig erg veel salade. Toch een konijn? Waarom?

Over zeven nachten zonder

Zeven nachten werden zeven jaren of toch zoiets. De tijd gaat snel en elke gedachte die je onderzoekt en elke zin die je uitpuurt telt mee, het maakt de tijd vol en voor je het weet zijn je verhalen gegroeid en nemen zij hopelijk een stukje van je mee zodat je zelf lichter wordt.
Nu, de vier staat al vooraan op mijn telraam, maak ik mijn solodebuut als schrijver. Wilde ik het eerder? Neen, niet echt. Als dichter had ik ze al gemaakt, als co-scenarist en co-schrijver ook. Maar nu was het tijd om iets meer van mezelf te laten zien. En dat doe je pas als je er klaar voor bent. Of niet. Dat is de sprong die je dan waagt, met alle fouten die er nog aan kleven. Uiteindelijk moet je er zelf ook door leren. Met deze “Zeven nachten zonder”, ingeleid door een proloog en omwikkeld met een epiloog, laat ik de lezer kennismaken met zeven personages op zoek naar… de liefde of?
Trots
Ja, het maakt me trots dit boekje te zien liggen zo tussen Jeroen Meus en andere kookgoden in de lokale krantenwinkel. …

Over de verantwoordelijkheid van de (sociale) media