Doorgaan naar hoofdcontent

Stay low key



Dag 3 – zaterdag
Die voormiddag  waren er nog eens groep sessies, morgen zouden er ook individuele sessies zijn.
De vele vragen zetten je steeds meer aan het denken.
Misschien dat we best Jasper weer in een normale familie plaatsen en het probleem van Roderik niet zijn outing is, maar de tirannie die zijn broer op hem uitoefent. Steeds worden de dingen duidelijker.

Ook moeten we het innerlijk conflict van Jasper beter uitwerken. Dat was in de nieuwe versie een beetje weggevallen en mag er nu terug in. Hij mag dus complexer.Duidelijker wordt dat we meer low-key moeten blijven. Dat de jongens grote drugsdeals doen is wat onwaarschijnlijk en zou er dan eerder een thriller van maken in plaats van een verhaal over Jasper en Roderik die zichzelf leren kennen. Zonder al te grote externe conflicten.

The more normal the situation is, the more recognizable it will be.
Back to basics dus.

We keken in de late namiddag de docu Everyday Rebellion. Arman Riahi, één van de makers zit bij ons in de groep. Samen met zijn broer presenteerde hij de film en gaf uitleg over het project, een cross-media project met eigen levendige website, platform en zelfs app. Een documentaire met een duidelijke boodschap die ook nog eens goed gemaakt is en zich op diverse mediale niveaus afspeelt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Boekenbeursblues

"Eindelijk zit ik er dan, nu met het derde boek uit de Dalca reeks: levensgif"

Het was altijd een droom van me om ooit op de boekenbeurs te mogen signeren. Nu zat ik er met een hele trilogie aan boeken. Samen met Johan, want we schreven de boeken samen. Hoofdstuk om hoofdstuk, corrigerend, discussiërend en evoluerend. Lerend ook van hem en zijn ervaring in het schrijven van jeugdboeken. Met "De demonen van Dalca" als trilogie wilde ik het fantasygenre als metafoor gebruiken om iets te kunnen vertellen over wat veel jongeren nu overkomt en me ergens, in een ver verleden, zelf overkwam. Een mooi schrijfproject.

Toch, blijft er het gevoel bij me dat ik er ook wil zitten met eigen werk in mijn stijl. Dat wordt de volgende schrijfuitdaging. Een solo boek: een verhalenbundel, roman, poëzie, theater… er ligt vanalles in de lade klaar om uitgewerkt te worden. Het is namelijk belangrijk als (aspirant) schrijver om regelmatig ideeën neer te schrijven, gegevens te verzamelen …

Ik ben geen konijn.

Wat nu met dat eten?"Ik ben geen konijn." Dat is inderdaad wat mijn vader altijd zei als er teveel groenten op tafel kwamen. Dat komt nog vanuit een andere generatie. Bewust eet ik anders nu, al is het maar om die voetafdruk te verkleinen. Maar het wordt me de laatste tijd niet gemakkelijk gemaakt. Ik eet tegenwoordig erg veel salade. Toch een konijn? Waarom?

Over zeven nachten zonder

Zeven nachten werden zeven jaren of toch zoiets. De tijd gaat snel en elke gedachte die je onderzoekt en elke zin die je uitpuurt telt mee, het maakt de tijd vol en voor je het weet zijn je verhalen gegroeid en nemen zij hopelijk een stukje van je mee zodat je zelf lichter wordt.
Nu, de vier staat al vooraan op mijn telraam, maak ik mijn solodebuut als schrijver. Wilde ik het eerder? Neen, niet echt. Als dichter had ik ze al gemaakt, als co-scenarist en co-schrijver ook. Maar nu was het tijd om iets meer van mezelf te laten zien. En dat doe je pas als je er klaar voor bent. Of niet. Dat is de sprong die je dan waagt, met alle fouten die er nog aan kleven. Uiteindelijk moet je er zelf ook door leren. Met deze “Zeven nachten zonder”, ingeleid door een proloog en omwikkeld met een epiloog, laat ik de lezer kennismaken met zeven personages op zoek naar… de liefde of?
Trots
Ja, het maakt me trots dit boekje te zien liggen zo tussen Jeroen Meus en andere kookgoden in de lokale krantenwinkel. …

Over de verantwoordelijkheid van de (sociale) media