Doorgaan naar hoofdcontent

16/01



Eerst alles nog eens nagelezen waaraan Johan  en ik werkten. Ik merkte enige onlogica in het hoofdstuk dat pas geschreven was. Ik moest nu de terugkeer van Victor, een van de personages, beschrijven terwijl Maikel en Joanna al op weg waren naar Roemenië, en daar wrong het schoentje.
Soit, even wat sleutelen en tegen de avond had ik dan toch vier extra bladzijden op papier gekregen om ons verhaal een betere wending te geven. Twee bladzijden ervan waren pure actie. Nog steeds voel ik me er wat ongemakkelijk bij, maar met al die geweldsscènes op televisie is het niet zo moeilijk meer om je in te leven. Natuurlijk wel om hierin een beetje origineel te blijven.

Het hoogtepunt van de avond was mijn tweede poging om een quiche te maken. Thuis had ik het al eens succesvol geprobeerd, maar nu moest ik het doen met het oventje van Johan.  Quiche met olijven, feta, pastinaak, look, courgette en paprika. Het lukte allemaal, alleen werd het bladerdeeg niet hard genoeg waardoor het eerder een plakkerige quiche werd, de timing klopte niet echt en na meer dan 50 minuten haalde ik het toch eruit. De Catalaanse wijn die we erbij dronken zorgde voor de nodige verfijning. 

Ondertussen in de echte wereld zijn er overal extra gewapende politiepatrouilles en besloot men onder andere in Antwerpen dat men toch ook maar best het leger al inschakelt om eventuele terreur het hoofd te kunnen bieden. Gelukkig waarschuwen enkele nuchtere geesten, zoals Rudi Vranckx,
dat we niet mogen veralgemenen en niet mogen panikeren, dat dit alleen maar de radicalen in de kaart speelt. En gelijk heeft hij. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Boekenbeursblues

"Eindelijk zit ik er dan, nu met het derde boek uit de Dalca reeks: levensgif"

Het was altijd een droom van me om ooit op de boekenbeurs te mogen signeren. Nu zat ik er met een hele trilogie aan boeken. Samen met Johan, want we schreven de boeken samen. Hoofdstuk om hoofdstuk, corrigerend, discussiërend en evoluerend. Lerend ook van hem en zijn ervaring in het schrijven van jeugdboeken. Met "De demonen van Dalca" als trilogie wilde ik het fantasygenre als metafoor gebruiken om iets te kunnen vertellen over wat veel jongeren nu overkomt en me ergens, in een ver verleden, zelf overkwam. Een mooi schrijfproject.

Toch, blijft er het gevoel bij me dat ik er ook wil zitten met eigen werk in mijn stijl. Dat wordt de volgende schrijfuitdaging. Een solo boek: een verhalenbundel, roman, poëzie, theater… er ligt vanalles in de lade klaar om uitgewerkt te worden. Het is namelijk belangrijk als (aspirant) schrijver om regelmatig ideeën neer te schrijven, gegevens te verzamelen …

Ik ben geen konijn.

Wat nu met dat eten?"Ik ben geen konijn." Dat is inderdaad wat mijn vader altijd zei als er teveel groenten op tafel kwamen. Dat komt nog vanuit een andere generatie. Bewust eet ik anders nu, al is het maar om die voetafdruk te verkleinen. Maar het wordt me de laatste tijd niet gemakkelijk gemaakt. Ik eet tegenwoordig erg veel salade. Toch een konijn? Waarom?

Over zeven nachten zonder

Zeven nachten werden zeven jaren of toch zoiets. De tijd gaat snel en elke gedachte die je onderzoekt en elke zin die je uitpuurt telt mee, het maakt de tijd vol en voor je het weet zijn je verhalen gegroeid en nemen zij hopelijk een stukje van je mee zodat je zelf lichter wordt.
Nu, de vier staat al vooraan op mijn telraam, maak ik mijn solodebuut als schrijver. Wilde ik het eerder? Neen, niet echt. Als dichter had ik ze al gemaakt, als co-scenarist en co-schrijver ook. Maar nu was het tijd om iets meer van mezelf te laten zien. En dat doe je pas als je er klaar voor bent. Of niet. Dat is de sprong die je dan waagt, met alle fouten die er nog aan kleven. Uiteindelijk moet je er zelf ook door leren. Met deze “Zeven nachten zonder”, ingeleid door een proloog en omwikkeld met een epiloog, laat ik de lezer kennismaken met zeven personages op zoek naar… de liefde of?
Trots
Ja, het maakt me trots dit boekje te zien liggen zo tussen Jeroen Meus en andere kookgoden in de lokale krantenwinkel. …

Over de verantwoordelijkheid van de (sociale) media