Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit 2015 weergeven

5 schrijftips

Wanneer je aan een verhaal wil beginnen, kan je de volgorde zoals op deze afbeelding aanhouden. Een weg dat ik voor een lang verhaal meestal zo volg. Er zijn natuurlijk steeds uitzonderingen. Soms start ik ook gewoon met schrijven, maar meestal liggen toch eerst een aantal essentiële dingen vast.
Vandaar deze vijf tips.






Start Dalca III

Levensgif We werken hard verder aan de opzet voor een vervolg op Bloedlijn, Dalca II.
We wisten al goed dat er een vervolg zou komen en hadden er natuurlijk rekening mee gehouden. Dalca II is een op zichzelf staand verhaal, maar de cyclus was nog niet afgerond. Nog voor deel twee in de boekenhandel ligt (komend voorjaar) beginnen we dus aan Dalca III.
De reeksnaam zal trouwens niet Dalca worden maar “De demonen van Dalca”. Dat vond de uitgever nog sterker. Een donkere maar passende reeksnaam. We moesten ook al nadenken over een titel voor het derde boek, dat vonden we al snel: levensgif. Ook een titel die zich op verschillende niveaus plaatst. Sommige levensgebeurtenissen kunnen je nu eenmaal sterker of zwakker maken. En tegelijk blijf je kwetsbaar en moet je het ook blijven. Dat maakt je tot mens. Verder zal ik nog niet over de inhoud uitweiden, wel over het schrijfproces in deze blogs.

De vorige sessie hadden we al een synopsis geschreven, nu werken we deze uit tot verschillende hoofd…

Knippen en plakken van woorden

Schrijven is afbakenen

Het voelt vreemd aan, telkens op verplaatsing gaan schrijven. Het werkt voor me. Je moet je teksten in alle rust kunnen schrijven, lezen en corrigeren zonder teveel afleiding. Je eigen werkomgeving creëren waarin je je kan afsluiten van al de rest. Dit op voorwaarde dat je op voorhand alle noodzakelijke dingen thuis hebt afgewerkt, zodat er enkel nog schrijftijd overblijft.

Als ik ooit eens een grote prijs zou winnen of een heuse bestseller zou schrijven zou ik dat geld meteen investeren in een potje voor een eigen schrijfhut. Dit in de tuin –los van het huis- of een schrijfverblijf weg van de drukte. Niet te ver weg. 


Een uitvlucht? Tja, schrijven is ook afbakenen, van dat leventje, van dat werk wat je anders thuis doet of wat van je verwacht wordt. Even belangrijk. En even schrijf- en levensnoodzakelijk is dat dagelijkse werk te kunnen stopzetten.
Hoe? Dit bepaal je en organiseer je uiteindelijk zelf, in samenspraak met je partner als je die hebt – want dat is pas echt de kunst. Waa…

De volgorde kiezen van je bundel

Alle andere verhalen passeren de revue.
Straks wordt het moeilijk om te kiezen, welk kortverhaal eerst en welk als laatste? Ik denk dat ik het toch gewoon intuïtief ga doen. Alle verhalen draaien rond dezelfde thema’s en de volgorde lijkt me zal niet zo’n grote rol spelen.
Het is guur weer vandaag te Noord-Sharwoude. Weer om binnen te blijven schrijven. Behalve op de middag, even weg te vluchten in het nabije zwembad met de aanlokkelijke naam “Duikerdel”. Daarna werk ik door tot laat in de nacht, waarna ik nog online naar een docu keek over Kate Bush en zo haar muziek echt leer waarderen. Wat een vrouw, wat een artieste.
’s Ochtends word ik al vroeg wakker. Ideeën razen door mijn hoofd. Neen, het moet niet “zomaar” een volgorde worden. Net zoals bij de selectie van poëzie moeten ze ergens bij elkaar horen en het verhaal vervolledigen. Dat mee uitdragen wat jouw thema uitdraagt en het geheel versterkt. Net zoals in een film. Alle elementen moeten samen kunnen werken zodat het verhaal dat…

Afwerken, SUC

Verder oppoetsen van het totale verhaal van SUC. En dat neemt vaak meer tijd en werk in beslag dan enkel maar het schrijven ervan. Je komt ook steeds nieuwe dingen tegen, iets dat je er uithaalt, iets dat je bijschrijft en iets dat je niet meer wist dat je’t ooit geschreven had.  In de namiddag kreeg ik bezoek van de zus van de gastheer. Zij had een heel straf verhaal over een grenzeloze liefde. Een real life story dat een verhaal apart waardig is.

’s Middags zocht ik eten in de naburige Aldi. Ook al hang ik hier de schrijver uit, het is echt elke cent omdraaien. Geen fijn gevoel. En ja, je hebt wat noodzakelijke verbouwingen gedaan, maar overschot is er niet echt. Dat is blijven plakken aan de handen van de banken en de mensen die nu eenmaal handiger zijn dan jij zelf bent, wat bouwen betreft dan toch.
Nog even naar huis gebeld. Geen Skype, want dat vind ik moeilijk. En toch werd ik op een heel andere manier geconfronteerd. Weer een verhaal van m’n dochter, die meer en meer gefrustree…

Shrijven op verplaatsing

Guesthouse Writing


Vanuit Eindhoven reisde ik met de trein en de bus naar Noord-Scharwoude. Ditmaal geen schrijfweek bij Johan, maar ergens apart. Alleen in het guesthouse van het Geoffrey Donaldson Instituut. Iets wat me laatst aangeboden werd door de eigenaar, Egbert. En dat nam ik nu in dank aan.

Alleen omdat het tijd is dat ik ook mijn eigen bundels afwerk. Een met kortverhalen, waarin dat van de Stand Up Comedian de grootste brok zal worden en een nieuwe dichtbundel. Ik moet het, zo voelt het althans. Ik wil het. Ook al is het razenddruk en heb ik niet echt het geld om de artiest op locatie uit te hangen. Toch doe ik het. De decadente schooier. Ooit zullen deze afzonderingen, dit ogenschijnlijk egocentrische werk, iets afdoen. Het is nu eenmaal eigen aan schrijven, voor mij toch. De afzondering zoeken en in je eigen wereld een wereld creëren die hopelijk ook andere werelden opent voor de ander. Omdat je nu eenmaal wil vertellen, niet alleen omwille van jezelf, maar omwille van he…

Echtheid in je verhaal

Vandaag gingen we doorheen alle nota’s van Dalca II en corrigeerden waar nodig. Het helpt om af en toe in je feedback gewoon een vraag te krijgen. Het scherpt je pen, je ideeën en je gaat weer aan de slag. Je mag het jezelf en je personages soms niet te makkelijk maken. Het is goed om in plaats van gewoon de situatie te beschrijven, je personages ook te laten handelen.Laat hen zelf de dingen doen en ontdekken. Net zoals in een filmscript.

En dat was ook waar we het ’s avonds over hadden. Film, samen met de producente van Jasper in een Libanees restaurantje in de buurt. Lang uitgebreid tafelen en proeven van de Arabische delicatessen en ondertussen heel open praten.

Het scenario is af, maar mag nog getest worden op echtheid door middel van ervaringen van anderen.
“De echtheid, de authenticiteit van het verhaal is de slagroom, de acteurs plaatsen er dan wel de kers op,”
zei ze. "Dat doe je door met mensen te praten, mensen die in zulke situaties zaten, mensen die ergens voeling h…

Een verhaal is een cyclus